تصفیه فاضلاب یکی از مهمترین فرآیندهای زیستمحیطی برای حفظ منابع آبی و جلوگیری از آلودگی محیط زیست است. این فرآیند شامل مراحل مختلفی از جمعآوری اولیه فاضلاب تا گندزدایی نهایی و تخلیه پساب تصفیهشده به طبیعت یا استفاده مجدد آن در صنعت و کشاورزی میشود. درک دقیق مراحل تصفیه فاضلاب از جمله تصفیه اولیه، تصفیه ثانویه، هوادهی، استفاده از روشهای لجن فعال، گندزدایی با کلر یا UV و کنترل شاخصهایی مانند BOD و COD برای طراحی و بهرهبرداری صحیح از سیستمهای تصفیه ضروری است. در این مقاله، ضمن بررسی مراحل تصفیه فاضلاب، به مفاهیمی مانند پکینگ آب و فاضلاب و روشهای مدرن در تصفیه فاضلاب صنعتی خواهیم پرداخت.
جمعآوری و انتقال فاضلاب

فرآیند تصفیه فاضلاب با جمعآوری و انتقال آن از منابع مختلف آغاز میشود. هدف این مرحله هدایت ایمن، بهداشتی و پیوسته فاضلاب به تاسیسات تصفیه است تا از آلودگی محیطزیست جلوگیری شود.
شبکه جمعآوری فاضلاب شهری یا صنعتی
شبکه جمعآوری شامل مجموعهای از لولهها، منهولها و اتصالات زیرزمینی است که فاضلاب را از مناطق مسکونی، تجاری، صنعتی یا عمومی به ایستگاههای پمپاژ یا مستقیما به تصفیهخانه منتقل میکند. در سیستمهای شهری، معمولا شبکه به دو صورت مجزا (فقط فاضلاب) یا ترکیبی (فاضلاب و آبهای سطحی) طراحی میشود. در تصفیه فاضلاب صنعتی، ممکن است نیاز به جداسازی فاضلابهای خطرناک یا حاوی مواد خاص از سایر جریانها وجود داشته باشد.
تاسیسات پمپاژ و کانال های انتقال
در مناطقی که شیب طبیعی زمین اجازه جریان ثقلی فاضلاب را نمیدهد، از ایستگاههای پمپاژ برای بالا بردن فاضلاب به سطح بالاتر و ادامه مسیر انتقال استفاده میشود. همچنین در برخی واحدهای صنعتی، کانالهای روباز یا بسته برای انتقال اولیه فاضلاب از خطوط تولید به حوضچههای متعادلسازی یا پیشتصفیه بهکار میروند. اگر با روند متعادلسازی آشنا نیستید، مقاله متعادل سازی فاضلاب چیست؟ را مطالعه کنید.
نکات ایمنی در طراحی خطوط انتقال
برای پیشگیری از نشت، انسداد و خسارت به محیطزیست یا کارکنان، رعایت نکات ایمنی در طراحی خطوط انتقال فاضلاب ضروری است. نکات مهم شامل موارد زیر است:
- استفاده از لولههای مقاوم در برابر خوردگی و فشار بالا
- پیشبینی تهویه مناسب برای جلوگیری از تجمع گازهای سمی
- طراحی دسترسیهای ایمن (مانند منهولها) برای بازرسی و نگهداری
- نصب سیستمهای هشدار و کنترل سطح در ایستگاههای پمپاژ
- توجه به شیب مناسب برای جلوگیری از رسوبگذاری یا سرعت بیش از حد جریان
پیش تصفیه (غربالگری و حذف مواد درشت)
پیشتصفیه یکی از مهمترین مراحل تصفیه فاضلاب است که نقش کلیدی در محافظت از تجهیزات حساس و افزایش کارایی مراحل بعدی دارد.
هدف از مرحله پیش تصفیه چیست؟
در این مرحله، مواد جامد درشت، شن، چربی و سایر ذرات معلق که ممکن است باعث انسداد، خوردگی یا آسیب به پمپها، لولهها و سیستمهای تصفیه بیولوژیکی شوند، حذف میگردند. این فرآیند همچنین از تجمع رسوبات و اختلال در عملکرد فرآیندهای هوادهی و لجن فعال جلوگیری میکند.
اجزای سیستم پیش تصفیه
اجزای اصلی سیستم پیشتصفیه شامل توریها و آشغالگیرهای دستی یا مکانیکی هستند که برای حذف مواد بزرگ مانند پارچه، چوب و زبالههای جامد استفاده میشوند. پس از آن، از جداکنندههای شن یا سیستمهای دانهگیر برای حذف ذرات سنگینتر مانند شن، ماسه و خردهسنگها بهرهبرداری میشود. همچنین در برخی فاضلابها، بهویژه فاضلاب صنعتی یا رستورانی، چربیگیرها بهکار میروند تا روغنها و چربیهایی که میتوانند مانع از اکسیژنرسانی و فعالیت میکروارگانیسمها شوند، جدا شوند. استفاده صحیح از این اجزا نقش مهمی در کاهش بار آلودگی ورودی به مراحل اصلی تصفیه دارد.
تصفیه اولیه (حذف فیزیکی جامدات معلق)

تصفیه اولیه یکی از مراحل تصفیه فاضلاب است که در آن بخش بزرگی از مواد جامد معلق موجود در فاضلاب به روشهای فیزیکی از جمله تهنشینی جدا میشوند. این مرحله نقش مهمی در کاهش بار آلودگی ورودی به مراحل بعدی دارد و معمولا پس از پیشتصفیه انجام میشود.
ته نشینی اولیه در مخازن بزرگ
در این مرحله، فاضلاب وارد حوضچهها یا مخازن تهنشینی بزرگی میشود که در آن مواد جامد سنگین به دلیل نیروی گرانش تهنشین شده و به کف مخزن مینشینند. این مخازن معمولا با طراحی هندسی خاص و جریان آهسته، شرایط لازم برای تهنشینی موثر را فراهم میکنند.
حذف حدود 60 درصد BOD و مواد جامد معلق
در مرحله تصفیه اولیه، میتوان تا حدود ۶۰ درصد از مواد جامد معلق (TSS) و همچنین BOD (نیاز بیوشیمیایی اکسیژن) موجود در فاضلاب را حذف کرد. این کاهش قابلتوجه، کمک میکند تا فرآیندهای بیولوژیکی در مراحل بعدی با بهرهوری بالاتر انجام شوند و از بار اضافی بر سیستم تصفیه کاسته شود.
زمان ماند طراحی شده و لایه برداری لجن
یکی از عوامل کلیدی در عملکرد موثر تصفیه اولیه، زمان ماند هیدرولیکی طراحیشده در مخازن تهنشینی است. معمولا زمان ماند بین ۱ تا ۲ ساعت در نظر گرفته میشود تا فرصت کافی برای تهنشینی ذرات فراهم شود. لجن تهنشینشده در کف مخازن باید بهصورت منظم با استفاده از سیستمهای لایهبرداری مکانیکی یا دستی جمعآوری و به واحدهای پردازش لجن منتقل شود تا از انباشت و فساد آن جلوگیری گردد.
تصفیه ثانویه (فرآیندهای بیولوژیکی)

تصفیه ثانویه مرحلهای کلیدی در فرآیند تصفیه فاضلاب است که با بهرهگیری از میکروارگانیسمها و واکنشهای بیولوژیکی، بخش عمدهای از مواد آلی محلول و باقیمانده BOD و COD را از پساب حذف میکند. این مرحله پس از تصفیه اولیه انجام میشود و کیفیت فاضلاب را بهطور چشمگیری بهبود میبخشد.
فرآیند لجن فعال، RBC یا SBR
چندین روش بیولوژیکی برای تصفیه ثانویه وجود دارد که بسته به نوع و حجم فاضلاب مورد استفاده قرار میگیرند. متداولترین این روشها شامل فرآیند لجن فعال، دیسکهای بیولوژیکی چرخان (RBC) و راکتورهای ناپیوسته متوالی (SBR) هستند.
- لجن فعال (Activated Sludge): رایجترین روش تصفیه بیولوژیکی که در آن فاضلاب در مخازن هوادهی با لجن فعال (میکروارگانیسمها) مخلوط شده و مواد آلی تجزیه میشوند.
- دیسکهای بیولوژیکی چرخان (Rotating Biological Contactors یا RBC): دیسکهای بزرگی که روی محور میچرخند و میکروارگانیسمها روی سطح آن رشد میکنند؛ برای تصفیه فاضلاب با دبی کمتر مناسب هستند.
- راکتورهای ناپیوسته متوالی (Sequencing Batch Reactor یا SBR): سیستم ناپیوستهای که در آن تمام مراحل (پر شدن، واکنش، تهنشینی و تخلیه) در یک مخزن واحد و بهصورت متوالی انجام میشود؛ برای فضاهای محدود یا فاضلاب متغیر مناسب است.
میکروارگانیسم ها و تجزیه مواد آلی
در فرآیند تصفیه بیولوژیکی، میکروارگانیسمهایی مانند باکتریها، تکیاختهها و گاهی قارچها نقش اصلی در تجزیه ترکیبات آلی محلول را ایفا میکنند. این موجودات با مصرف اکسیژن، مواد آلی را به دیاکسیدکربن، آب و توده زیستی جدید (لجن فعال) تبدیل میکنند. حفظ تعادل شرایط محیطی مانند دما، pH و اکسیژن برای عملکرد مطلوب این میکروارگانیسمها ضروری است.
مقایسه سیستم های هوادهی مختلف
هوادهی، یکی از مهمترین بخشهای تصفیه بیولوژیکی است که با تامین اکسیژن محلول برای میکروارگانیسمها باعث فعالسازی تجزیه مواد آلی میشود. سیستمهای هوادهی مختلف بسته به عمق و ساختار مخزن، شرایط فاضلاب و میزان اکسیژن مورد نیاز انتخاب میشوند.
- هوادهی سطحی: در این روش، توربین یا پمپهایی روی سطح آب نصب میشوند و با چرخش خود، هوا را به داخل فاضلاب وارد میکنند. این سیستم برای حوضچههای کمعمق مناسب است و تعمیرات آن آسانتر است.
- هوادهی عمقی: با استفاده از دیفیوزرهای هوا یا نازلهای هوادهی در کف مخزن، اکسیژن به صورت یکنواخت و از عمق وارد فاضلاب میشود. این روش راندمان اکسیژندهی بالاتری دارد اما نگهداری آن دشوارتر و پرهزینهتر است.
گندزدایی و تصفیه نهایی

مرحله گندزدایی و تصفیه نهایی، آخرین بخش از فرآیند تصفیه فاضلاب است که هدف آن از بین بردن عوامل بیماریزا مانند باکتریها، ویروسها و انگلها پیش از تخلیه پساب به محیطزیست یا استفاده مجدد از آن است. این مرحله نقش حیاتی در حفاظت از سلامت عمومی و جلوگیری از آلودگی منابع آبی ایفا میکند.
استفاده از کلر، UV یا ازن
برای گندزدایی پساب تصفیهشده، از چندین روش رایج استفاده میشود که هر کدام دارای مزایا و محدودیتهایی هستند. انتخاب روش مناسب بستگی به نوع کاربرد، کیفیت پساب، هزینه عملیاتی و الزامات زیستمحیطی دارد.
- گندزدایی با کلر: پرکاربردترین روش که با استفاده از کلر مایع، گاز کلر یا هیپوکلریت انجام میشود. استفاده از این روش در مراحل تصفیه فاضلاب مقرونبهصرفه ولی ممکن است ترکیبات جانبی مضر تولید کند.
- گندزدایی با UV: اشعه فرابنفش با تابش مستقیم به DNA میکروارگانیسمها، آنها را غیرفعال میکند. نیاز به پساب شفاف دارد و بدون مواد شیمیایی عمل میکند.
- گندزدایی با ازن: این روش در مراحل تصفیه فاضلاب روشی گرانقیمتترین روش اما بسیار موثر است؛ ازن با قدرت اکسیدکنندگی بالا به سرعت میکروارگانیسمها را نابود میکند و هیچ پسماند شیمیایی برجای نمیگذارد.
استانداردهای خروجی
پساب خروجی از تصفیهخانه باید مطابق با استانداردهای زیستمحیطی تعیینشده توسط سازمانهای نظارتی باشد. یکی از مهمترین شاخصها، میزان BOD (نیاز بیوشیمیایی اکسیژن) است که معمولا باید کمتر از 30 میلیگرم در لیتر باشد. سایر پارامترهای کنترلشده شامل COD، TSS، کل کلروفیل، نیتروژن و فسفر هستند. رعایت این استانداردها تضمین میکند که پساب تصفیهشده برای تخلیه در آبهای سطحی یا مصارف کشاورزی و صنعتی بیخطر است.
مدیریت لجن و بازیافت
در مراحل تصفیه فاضلاب، مقدار قابلتوجهی لجن بهعنوان محصول جانبی تولید میشود که مدیریت صحیح آن اهمیت بالایی در بهداشت، محیطزیست و بهرهوری کل سیستم دارد. مدیریت لجن شامل جمعآوری، تغلیظ، تثبیت، خشکسازی و دفع یا بازیافت آن است و میتواند بهمنظور کاهش حجم، کنترل بو، و تولید انرژی مورد استفاده قرار گیرد.
لجن تولیدشده چگونه جمع آوری، تغلیظ و خشک می شود؟
لجن معمولا از دو منبع اصلی تولید میشود: تهنشینی اولیه و فرآیندهای بیولوژیکی. ابتدا لجن از کف مخازن جمعآوری شده و وارد واحدهای تغلیظ مانند تغلیظکنندههای ثقلی یا مکانیکی میشود. پس از کاهش حجم، لجن تغلیظشده به واحدهای خشکسازی (مانند فیلترپرس، سانتریفیوژ یا بستر خشککن) منتقل شده و تا حد امکان از رطوبت آن کاسته میشود تا برای حمل یا استفادههای بعدی آماده باشد.
هضم بی هوازی و تولید بیوگاز
یکی از روشهای رایج تثبیت لجن، هضم بیهوازی است. در این فرآیند، میکروارگانیسمهای بیهوازی در غیاب اکسیژن، مواد آلی موجود در لجن را تجزیه کرده و گازهایی مانند متان (CH4) و دیاکسیدکربن (CO2) تولید میکنند. گاز حاصل که به آن بیوگاز گفته میشود، میتواند بهعنوان منبع انرژی تجدیدپذیر برای گرمکردن مخازن یا تولید برق در تصفیهخانه استفاده شود.
کاربرد لجن در کشاورزی یا دفن ایمن
پس از تثبیت و کاهش آلودگی، لجن میتواند بهعنوان منبع آلی و مغذی در کشاورزی مورد استفاده قرار گیرد یا در صورت عدم امکان بازیافت، بهصورت ایمن دفن شود. کاربردهای متداول لجن تصفیهشده در مراحل تصفیه فاضلاب، شامل موارد زیر است:
- بهعنوان کود آلی برای مزارع و باغها
- استفاده در بیوکمپوست و خاکپوش
- سوخت جایگزین در کورهها یا واحدهای انرژی
- دفن بهداشتی در محلهای مجاز دفن زباله
جمع بندی
فرآیند تصفیه فاضلاب شامل مراحلی دقیق و مهندسیشده از جمعآوری، پیشتصفیه، تصفیه اولیه و ثانویه تا گندزدایی و مدیریت لجن است که هدف آن حفظ محیطزیست، جلوگیری از انتشار آلودگی و امکان استفاده مجدد از پساب تصفیهشده در صنعت یا کشاورزی است. انتخاب تجهیزات مناسب مانند پکینگ آب و فاضلاب، سیستمهای هوادهی، دانهگیر و روشهای گندزدایی، مستلزم دانش فنی و مشاوره تخصصی است.
برای طراحی، اجرا یا تامین تجهیزات تصفیه فاضلاب شهری و صنعتی، پیشنهاد میکنیم با کارشناسان مجرب شرکت تصفیه آب خلیج فارس تماس بگیرید. این شرکت با ارائه خدمات مشاوره، فروش تجهیزات پیشرفته و پشتیبانی فنی، همراه مطمئنی در پروژههای تصفیه فاضلاب خواهد بود.